วันนี้ได้ออกจากบ้านแล้วหลังแง่วอยู่บ้านมาสองวันเต็มๆ
พี่เจียมารับตั้งใจว่าจะไปสวัสดีปีใหม่พ่อแม่พี่ต่อ แต่โทรไปแล้วไม่มีคนรับ
กลัวไปแล้วไม่มีใครอยู่เลยไม่กล้าเสี่ยง
ตัดสินใจไปโรบินสันกันตามแพลนที่ตั้งกันไว้แล้ว อิอิ
พี่เจียกลัวน้องหิวมีนมมาฝากด้วยหนึ่งกล่อง ขอบคุณนะค๊า
เราก็หิวจริงๆดูดฝืดๆหมดก่อนถึงโรบินสันอีก วัยกำลังกินกำลังนอน
อีกไม่ถึงอาทิตย์ก็จะยี่สิบหกปีบริบูรณ์ หุหุ เราก็ยังเป็นน้องที่ง้องแง้งของพี่เจียเสมอ^^
ไปถึงโรบินสันพี่เจียก็ชวนกินยาโออิ ไม่เคยกินสักที่
จะกินทีไรถูกลากเข้าโออิชิกะฟูจิสะก่อนทุกครั้งไป
ครั้งนี้เลยเป็นครั้งแรกเลย
แล้วก็แสดงความเปิ่นอีกต่างหาก
เราสั่งสุกี้ญีปุ่น ไม่เคยกินมาก่อนเห็นในรูปมีผักสดให้มาด้วย
เราเลยบอกว่าขอลวกผักสดมาให้ได้รึป่าวค่ะพนักงานก็ทำหน้างง
บอกว่าเปลี่ยนเป็นข้าวหรือซุปแทนได้รึป่าว
เราก็อืมๆดีกว่าเอาผักสดมาให้แล้วเราไม่กิน
พอที่พี่เจียสั่งมาเสริฟพี่เจียก็ถามว่าไม่ชอบทานสลัดเหรอค่ะ
พี่เจียอย่าบอกนะค่ะว่าในรูปที่เห็นแล้วที่ป่านบอกว่าเป็นผักสด ขอลวกด้วยนั่น
มันเป็นสลัด เพล้ง!!!! ถึงว่าพนักงานทำหน้างงๆ ว่าคิดงัยจะเอาสลัดไปลวก
ฮ่าๆๆ นั่งขำตัวเองตั้งนาน อ๊ายอาย
วันนี้กินข้าวไปโม้ไปอิ่มตอนไหนไม่รู้ตัวลมเข้าท้องหมด
ได้น้ำซุปมาสองถ้วยเลย
ทาโกยากิกินไม่หมดมัวแต่โม้ พี่เจียกินไปลูกเดียวเองมั้ง
คู่เดทวันนี้ พี่สาวที่น่ารักและใจดีที่สู้ดดด วันนี้พี่เจียกรีดตาสวย
ใส่เสื้อก็สวย แต่แขนเสื้อแหว่งไปข้างนึง อิอิ เทรนใหม่
ถ้ามีพี่ส้มพี่นุ้ยมานั่งเมาท์ด้วยคงแฮปปี้สุดๆ
คิดถึงวันเก่าๆ แต่ตอนนั้นเราก็ยังคงไม่สามารถเมาท์ได้เท่าตอนนี้ตอนนี้วิทยายุทธเก่งกล้า
เดินขึ้นเดินลงหลายรอบไม่เป็นไรมีเวลาเหลือเยอะแยะไม่มีธุระที่ไหนอยู่แล้ว
เราซื้อปลั๊คไฟ กับกระเป๋าใส่ตั้งห้อยคอแพงเหมือนกันเจ็ดร้อยกว่าบาท
แต่ก็ยังดีกว่าสตางค์หายเนาะ ซื้อครั้งเดียวเอาไว้ใช้ได้หลายงาน
ลงมาชั้นใต้ดินก็ลองเดินเข้าไปธนาคารถามแลกเงินวอน
ไม่มีเลยอ่ะ คชาบอกหาทั่วเชียงใหม่ก็ได้มาแค่เก้าหมื่นวอน
พี่แอ๋วบอกไม่ได้เลยสักวอน
ดีนะที่ป๊าแลกให้ไว้ก่อนแล้ว ของพี่หนูต้องรอต่อไปนะค๊า
เสียดายที่สากลการค้าได้เรตดีอ่ะ แต่ดันไม่มีซะหนิ
แวะยามาซากิซื้อขนมฝากมะม๊า
ผ่านS&P วันนี้ลด 20% เข้าไปหยิบเยลลี่มาสามอันระกำสอง สตอเบอรี่หนึ่ง
เห็นแล้วคิดถึงยายยายชอบกิน
กลับบ้านมากะแกะกินเรย
เมื่อไหร่เต้าเจี้ยวจะโตสักทีกลัวเดินๆแล้วเหยียบจังเลย
ผมงอๆเพราะเลอซาช่า เจ็ดวันเจ็ดทรง เค้าเรียกให้ทำ เรากะพี่เจียไม่พลาด
เจ๋งแฮะเค้าทำง่ายๆ เราก็เคยลองทำเองนะเป็นชั่วโมงเลยอ่ะ แล้วก็ออกมาไม่ได้ดั่งใจด้วย
สุดท้ายความคิดที่อยากจะงามก็ล้มเลิกไป
มัดแล้วใส่ที่คาดผมปกปิดความชั่วร้ายก่อนไปเรียนเหมือนเดิม
กินยามาซากิที่ซื้อฝากม๊าต่อเรย ไม่แน่ใจว่าซื้อฝากรึป่าว ฮ่าๆ
ปล.
คิดถึงเหมือนเดิมน๊า
ขอบคุณพี่เจียมากๆนะค๊ะวันหลังมารับน้องไปแอ่วอีกน๊า
|
