ข้าวสารเมื่ออาทิตย์ก่อน
หายไปนานแต่แวะเวียนมาเป็นประจำ
ปิดเทอมเที่ยวละไมเลย
ยังชะล่าใจกะ thesis เปิดเทอมมาเฮือกแน่ๆ
แต่ช่วงนี้คงเป็นโอกาสสุดท้ายที่ควรจะกอบโกยไว้
ต่อไปคงหาช่วงเวลาดีๆแบบนี้ได้ยากส์
ไปกรุงเทพช๊อปกระจุยและกระจาย
กินแกลบทั้งเดือนแน่ๆ
ต้องทำตัวเป็นลูกที่ดีไปหาปะป๊าบ่อยๆ ^^
กลับไปบ้านคราวนี้ตื่นเช้ามาได้กินข้าวต้มทู้กกกวัน
สองคนกะคชาครึ่งหม้อฟาดเรียบ
ตกเย็นก็กลับมากินข้าวฝีมืออาม่าทุกวัน อร่อยที่สู้ดดดด
แล้วก็ท่องราตรีแทบทุกคืนไม่แทบอ่ะทุกคืนเลย
กลับถึงบ้านหัวถึงหมอนปุ๊บคร๊อกฟี้ได้เลย
แต่ติดตรงที่คชามันไม่ยอม มันให้ไปอาบน้ำก่อนตลอด
เป็นประวัติการณ์ที่อาบน้ำติดต่อกันหลายๆคืนแบบนี้ โฮ่ๆ
แต่ที่ยอมอาบเพราะกรุงเทพกะเชียงใหม่มันไม่เหมือนกันอ่ะ
ลองเอาชิชชู่แหย่จมูก โอ้มายก๊อด!!!
ปิ๊ดปี๋เลยอ่ะ โชคดีขนาดที่มาอยู่เชียงใหม่นานแร้ว
ถึงบางกอกปุ๊บเอาของเก็บไปงานรับปริญญาวัชที่ไบเทคเลย
แต่กว่าจะเจอมัดหมี่กับเมย์ตามที่นัดไว้ อยากร้องไห้
เพื่อนบ้านนอกทั้งสองไม่เคยมาเล๊ยยยยย ไบเทคเนี่ย
แล้วผู้คนก็มหาศาล แดดก็เปรี้ยงๆ ไม่ดำงานนี้ก็ไม่มีโอกาสไหนละ T T
คุยโทรศัพท์กันสักสิบรอบยังหากันไม่เจอ
ตอนนั้นคิดกันกะคชาว่าเรายืนร้องไห้กันมั้ย เหมือนเด็กหลงงัย
แล้วให้เค้าช่วยประกาศหาผู้ปกครองให้ ไอ่มัดหมี่กะเมย์มันจะได้เจอเรา
ฮ่าๆๆ คิดได้เนาะ
พอเจอกันรวมตัวกันสี่คนงานต่อไปก็ตามล่าหามหาบัณฑิต
แต่คราวนี้ทำไมมันง่ายกว่าตอนเราตามหามัดหมีกะเมย์ละเนี่ย
โทรครั้งเดียวเดินมาก็เจอเลย
สรุปได้ว่าเราบ้านนอกงัย ><"
ได้เจอเพื่อนร้ากคุณพัชกะคุณปุ๊กด้วย
พัชมาพร้อมกับเบบี๋ในพุง ดีใจด้วยน๊าจะได้อุ้มหลานแล้วอีกไม่กี่เดือน
ส่วนปุ๊กสแกนนิ้วเสร็จก็ออกมาเจอเพื่อนทันที
แล้วก็ตะลอนกันทั้งวันห้าโมงเย็นก็กลับไปไปสแกนนิ้วเลิกงาน
เยี่ยมเลยเพื่อนฉัน อยากทำงานแบบนี้บ้างอ่ะ
จะไปสแกนแต่เช้าเลย แล้วก็จะสแกนเวลากลับทุ่มนึงเลยก็ได้
ปุ๊กบอกทำได้ก็แค่วันหยุด จันทร์ถึงศุกร์นี่ยิ่งกว่าจับกังอีก งั้นไม่เอาละแก
กลับเชียงใหม่มานั่งมองของที่ซื้อมา แล้วอยากร้องไห้
เดือนนี้ฉันจะเอาอะไรกินเนี่ย
ที่ซื้อมาก็กินไม่ได้
ที่เยอะๆเลยก็รองเท้า 4 คู่ กระเป๋า 4 ใบ มานกินไม่ด้ายยยย
ของอื่นๆไม่เป็นเรื่องเป็นราวอีกเพียบ
เสียดายสตางค์ขนาด แต่ถือว่านานๆครั้ง
อยู่เชียงใหม่ก็หมดไปกะเรื่องกินสะส่วนใหญ่
หยวนๆละกันเนาะ (ปลอบใจตัวเอง)
ไปละดีกว่าแล้วจะกลับมาใหม่นะจ๊ะไดอารี่
ปล.
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดน่าจะได้ไปแอ่วปาย
อยากไปกะตุ้ยจังเลย คิดถึงเสมอนะ
|